Wprowadzenie
.: Data publikacji 02-Mar-2003 :: Odsłon: 38501 :: Recenzja :: Drukuj aktualną stronę :: Drukuj wszystko:.
Genealogia to taka zaawansowana wersja układania puzzle. Puzzle są trochę prostsze, ale i przynoszą trochę mniej satysfakcji. Otwierając pudełko wiemy ile klocków mamy ze sobą złożyć, wiemy, że dany klocek należy do naszej układanki itd. W genealogii natomiast mamy nieograniczone pole poszukiwań.

Jak się do tego zabrać? Najlepiej rozpocznij od samego siebie. Zbierz podstawowe informacje o sobie i o swoich najbliższych: małżonku, dzieciach, rodzeństwie, rodzicach, dziadkach. Do zapisu zebranych informacji w zależności od swoich możliwości użyj zwykłej kartki papieru, gotowych formularzy genealogicznych czy programu komputerowego. Użyta metoda organizacji informacji nie decyduje o powodzeniu Twoich badań: najważniejsze jest to, abyś poprowadził je w sposób staranny.

Założę, że będziesz używał w tych pierwszych chwilach kartki i ołówka (koniecznie ołówka, a nie nie dający się gumować długopis!). O innych sposobach napiszę w kolejnych artykułach.

Zastanów się jakie informacje będą dla Ciebie ważne i spisz sobie taką listę tworząc niejako kwestionariusz: listę pytań do osób, z którymi będziesz rozmawiał. Jeżeli nie masz pomysłu, jakie to mogłoby być pytania to podpowiem Ci te, które mam na swojej liście:

Osoby:
  • data urodzenia
  • miejsce urodzenia
  • data śmierci
  • miejsce pochówku
  • miejsce zamieszkania
    (przynajmniej miejscowość, w przypadku osób, które przeżyły większość życia w jednym miejscu)

Małżeństwa:
  • data slubu
  • miejsce ślubu
Oczywiście nie oznacza to, że żadne inne fakty z życia nie są interesujące. Przykładowo jeżeli widzisz na ścianie pamiątkę Pierwszej Komunii to zazwyczaj na tylnej stronie masz jej datę: wpisujesz do swojego archiwum. Póżniej może znajdziesz jakieś zdjęcia z tej uroczystości i już wiesz jak ktoś tam wyglądał właśnie w maju 1978 roku. Zapisuj wszystko, ale o te rzeczy z listy zawsze się dopytuj.

Jak już pisałem zacznij od siebie. Weź kartkę (czy raczej gruby zeszyt) i na górze pierwszej strony zapisz datę, kiedy spisujesz te dane. Następnie opisz wszystkie znane Ci osoby z Twojej rodziny wpisując przynajmniej dane z listy przedstawionej powyżej. Na koniec postaraj się namalować proste drzewo członków rodziny i zaznacz osoby, dla których brakuje Ci informacji. Będzie to bardzo pomocna rzecz w rozmowie z innymi członkami rodziny.

Gdy już będziesz miał spisane wszystkie informacje, które sam znałeś porozmawiaj np. ze swoimi rodzicami, czy innymi osobami z rodziny, które mogą mieć jakieś informacje. Znowu użyj zdefiniowaną wcześniej listę pytań. Pokaż swoje drzewo i pytaj o brakujące dane oraz nowe osoby. Warto również zapytać o poprawność wprowadzonych wcześniej danych. Na pewno dana osoba lepiej zna swoją datę urodzin aniżeli Ty. Gdyby się okazało, że spisane wcześniej informacje są niepełne, czy nieprawidłowe to ich nie kasuj. Po prostu na nowych stronach wpisz datę poznania nowych informacji i zapisz, że one korygują wcześniejszy zapis. W ten sposób będziesz mógł dojść do źródła swoich informacji. W swoich badaniach spotkałem się np. z tym, że akt urudzenia podawał inne dane niż akt zgonu wydany w tym samym USC. Tym bardziej dwie osoby mogą być absolutnie przekonane o poprawności podawanych informacji, np. prawdziwego imienia osoby podczas gdy na końcu okazuje się, że prawda jest jeszcze inna.

Z czasem zeszyt będzie rósł i rósł. Gdy już zapiszesz informacje o więcej niż 100 osobach dalsze zbieranie stanie się uciążliwe. Chociaż znam osoby, które spisały i kilka tysięcy swoich przodków bez komputera to uważam, że to raczej bez sensu i gorąco polecam wykorzystanie nowej techniki. Pośrednim rozwiązaniem jest stosowanie formularzy papierowych, ale i ono wymaga od prowadzącego znacznie więcej dyscypliny i staranności. Informacje o tych metodach zapiszę w innych artykułach Poradnika GenPolu.

.: Powrót do działu Wprowadzenie :: Powrót do spisu działów :.